قار... قار ... قار... .

در این آرامش صبحدم صدایی جز صدای کلاغ ها به گوش نمی رسد .مرغان خوش آواز باغ خوابند و نسیمی که همه هواس را به بلندای سرو می کشاند .

هرچه از خنکای صبح ، کم می شود . صدای کلاغ ها گم می شود . انگار گرمای خورشید صدایشان را محو می کند .

حالا نوبت گنجشک ها و کبوتر هاست که هنر نمایی کنند . نوبت طاووس زیبای باغ است که برای دیدگان منتظر برقصد . حالا نوبت باد است ، نوبت صدای خش ،خش برگ ها زیر پای آدمهاست . اکنون نوبت گم شدن صدای کلاغ هاست .

کلاغ ها که این را می فهمند ، خودشان کمتر آواز می خوانند . ولی صدای آنها نمی تواند نگاهی را که به طاووس ِ زیبایِ باغ افتاده به بالای سرو ها بکشاند .

نزدیک غروب که دوباره همه جا ساکت می شود ، کلاغ ها شروع به آواز خواندن می کنند . گویی صدای خود را در سکوت دوست دارند .

امشب که کلاغ ها به زمین نزدیکترند انگار اتفاقاتی می افتد . آن طرف ساکنان باغ ، درختی سروی را قطع می کنند .کمی آنسو تر کودکی با تیر کمان کلاغ ها را نشانه می رود . پیرزن در حالی که سبد نانش را در دست دارد ، سنگی بر می دارد و به سوی کلاغ ها پرتاب می کند . پیر مرد هم که به تازگی صمعک خریده ، عصای خود را بلند کرده و کلاغ ها را لعن و نفرین می کند .

صدای شلیک گلوله همه جا را ساکت می کند . گروه نجات رسید . حالا کلاغ ها را با گلوله فراری می دهند . چند کلاغ را هم می زنند و چند تا را هم اسیر می کنند .

حلا که نزدیک صبح است دیگر کلاغی نمانده . اگر هم مانده  سکوت کرده . کلاغ ها انگار فهمیدند که مشکل از صدای آنان است . اگر حرف نزنند دیگر کسی به آنها سنگ نمی زند . اگر سکوت کنند دیگر ناله پیر زن ها و پیرمرد ها بدرقه شان نخواهد بود . اگر نفسشان را در سینه حبس کنند دیگر با گلوله از آنها پذیرایی نمی شود .

گروهی از کلاغ ها را اسیر کردیم و مجبورشان کردیم صدای قناری در بیاورند . گروهی که زیر بار سکوت نرفتند بیرون کردیم . گروهی که ماندند را فقط چپ ، چپ نگاه می کنیم . ولی صبح ها بدون صدای کلاغ معنی ندارد . مگر می شود خورشید بدون ناله کلاغ ها طلوع کند .

و اگر نبود باغ همسایه تا کلاغ ها به آنجا بروند ، اینجا هرگز روشنایی را نمی دید .

وقتی کلاغ ها سکوت می کنند ، دیگر صدای مرغان خوش آواز ِ باغ زیبا نیست . آنها برای پوشاندن صدای کلاغ ها زیبا می خواندند و حلا سکوت کرده اند .

طاووس ِ زیبای باغ دیگر نمی رقصد . مردم دور او گرد آمدند ، اما او حرکتی نمی کند . صدای کلاغ ها ومرغان باغ موسیقی رقص ِ طاووس بود . فقط گاهی صدای خش ، خش برگ ها زیر پای آدم ها می آید . حتی گنجشک ها هم نمی خوانند .

سکوت باغ آنقدر هم زیبا نیست .

کودک ِ باغ ، حالا با تیر و کمانش مورچه ها را له می کند . پیر مرد هم صمعکش را در آورده و از سکوت لذت می برد . پیرزن هم دستش خاکی نمی شود . دیگر درختان سرو را قطع نمی کنند . شاید آنها سکوت را دوست دارند . ولی نگاه هایشان به بالای درختان ِ بلند چیز دیگری می گوید .

چرا نمی گذاریم کلاغ ها حرف بزنند ؟ شاید آوازشان را کسی دوست داشته باشد . شاید حرفی برای گفتن داشته باشند . شاید آنها از بلندای سرو چیزی دیده باشند که مرغ خوش آواز باغ ندیده . شاید از صدایشان خوشمان نیاید ولی ارزش طلوع را دارد .

جایی که کلاغ ها سکوت کنند ، خورشید نمی تابد! ، اوج نمی گیرد! ، غروب هم نمی کند ! هر چه دارد از همسایه است .

بیایید صدا های مخالف را تحمل کنیم . حتی اگر چهره مان از خشم ، سرخ شد . این صدای کلاغ هاست که آواز مرغ را زیبا می کند و رقص طاووس را می نماید .

سوگند به عصر که همه انسان ها زیانکارند . مگر کسانی که ایمان دارند و اعمال خوب انجام می دهند و در حق و صبر مشارکت دارند .(سوره عصر)

هر یک از ما میتواند کلاغ باشد یا قناری و میتواند نواهای اطراف را به کلاغ ها و قناری ها نسبت دهد و نواهایی که نمی پسندد را کلاغی بداند . ولی وای از آن روزی که چشم دیدن نواهای کلاغی را نداشته باشد . آنگاه هر چه از تاریکی عبور کند طلوع را نخواهد دید . و صد وای از جامعه ای که این تقسیم بندی را برای صداهای اطرافمان انجام دهد و حق انتخاب را در گزینش صدا از مردمش بگیرد .

جامعه ای که روی صدا ها اسم بگذارد . تفکیک کند و آنچه را که خود ، صدای قناری می داند به مردم بفروشد . و هیچ فکر نکند که شاید کلاغی رنگ شده در پشت این قناری خوش آواز باشد .

و این می تواند مفید باشد تا روزی که کلاغ ها بالا درخت باشند . اما روزی خواهد آمد که آنها هم پایین بیایند . و آنروز ... .

موفق باشید