ارزشمند !

میخواهم تو را با خود به مکانی عجیب ببرم . تصور کن مکانی را که در آن ، بر روی یکی از دیوار های شهر که اتفاقا در شلوغ ترین نقطه شهر هم هست - شروع کنی به نوشتن یک داستان ! بعد سعی کنی این داستان را به داستانی دیگر ربط دهی . و چیزی که در تمام این مراحل جلب توجه میکند عدم توجه عابران و رهگذران به کار های توست . اصلا انگار کسی تو را نمی بیند .

حالا چند حالت دارد . یا تو خیلی بد داستان می نویسی . یا همه ی داستان ها برای مردم تکراری شده . یا شاید جای بدی را برای داستان نوشتن انتخاب کردی . شاید در آن موقعیت مکانی کسی حوصله داستان خواندن را نداشته باشد .

یک نفر اینجا دارد داد میزند و من نمی فهمم چه میگوید ! فقط لرزش پنجره را از صدای یکنواخت گامپ ، گامپ می فهمم . الان می فهمم که زبان فارسی چقدر در بیان صدا ها ضعیف است .

نوشتن در دل اینهمه صدا هم عالمی دارد .

قبلا یک جور فکر می کردم و حالا جور دیگر . علتش را دقیق نمیدانم . شاید قبلا اطلاعاتم کمتر بود . شاید قبلا تعصب داشتم . شاید قبلا بچه بودم . شاید نسبت به تفکرات کودکی ام انجماد داشتم . شاید امروز آگاه تر شده ام . شاید بیشتر مطالعه کرده ام . شاید خیلی چیز ها قبلا روشن نبود و حالا روشن شده . نمیدانم علتش چیست ! فقط این را میدانم که قبلا کمتر گناه میکردم !!! قبلا بیشتر قرآن میخواندم !!! و بیشتر گریه میکردم !!!

رابطه مستقیم بین گناه و عقیده را اول بار - تو به من گفتی . آنگاه که گفتند داستانت را نمیفهمیم و تو را استهزا کردند و تو گفتی : «شکم هایتان از مال حرام پر شده !»

بعد این رابطه را در قرآن یافتم . هنگامی که حقی می آید . گروهی که خدا دوستشان دارد بدون سوال می پذیرند . گروه دیگر سوال و جواب دارند . بسیاریشان هدایت میشوند و بسیاریشان گمراه . ولی جز گناه کاران گمراه نمی شوند !!! (1)

حالا چه اصراری داری در گروه دوم باشی . خدا گروه اولی ها را بیشتر دوست دارد . اما صبر کن !

همان ندای جدید است . دوباره میخواهند القا بفرمایند .

ندا میگوید :«آن مواردی که تو به آنها اشاره کردی زمانیست که طرف مقابل حق مطلق باشد . یعنی باطل در آن راه نداشته باشد . حق به درستی عرضه شده و آنگاه گروه گناهکار آن را رد میکنند . نه در زمانی که حق و باطل آمیخته است . با گروه هایی مواجه ایم که هم حق درشان هست هم باطل . هم دروغ میگویند هم راست . منتها باید گروهی را انتخاب کنی که بیشتر راست میگوید . به قول معروف بین بد و بد تر ، بد را انتخاب کردن است . و جریمه ی انتخاب بدتر هم انگ گناهکار بودن نیست . این ننگ برای تو سنگین آمد!!! »

جمله ی آخرت را نفهمیدم ، ندا ! آنجا که سه تا علامت تعجب گذاشتی !

ندا میگوید : «چیزی نیست . میگویم خودت را گناهکار ندان و انتخاب هایت را از سر گناه مپندار که تو آنقدر ها هم گناهکار نیستی »

دلت خوش است ندا . تو هم اگر هر لحظه فکر میکردی که اگر در زمان امام حسین(ع) بودی یقینا با حسین(ع) نبودی حال مرا داشتی . تو هم اگر برای مخالفان حسین (ع) حق قائل میشدی ... . خب حسین حق بود ولی آنها که نمی دانستند . فضا را مسموم کرده بودند . فکر میکردند حسین(ع) ناحق است و یا حداقل به قول تو هم حق دارد و هم باطل . اگر میدانستند که حق مطلق است که ... .

ندا می گوید : « اصلا این ارتباط دادن ها درست نیست . چیزی که واضح است در زمان حاضر حق مطلق نداریم . و انتخاب بین بد و بدتر است . »

پس چرا می گویند : کل یوم عاشورا و ... . پس چه درسی میتوان از عاشورا گرفت ؟

باز ندا میگوید :«اساسا درس را زمانی میگیرند که همه چیز تمام شده . حادثه عاشورا درس آموز است چون تمام شده . چطور میتوان درس آن را برای حوادثی که امروز شروع شده و فردایش مشخص نیست پیاده کرد ؟ امروز هم زمانی که حوادث تمام میشوند تازه میتوان از آنها درس قطعی گرفت ؟ آیا اینطور نیست ؟»

ندا ، دیروز تر حرف هایت قشنگ تر بود .اینک هم قشنگ است ، ولی بو می دهد . شاید شامه ی من به علت گناه ضعیف شده . حرف هایت را در وبلاگم میگذارم ببینم دیگران چه می گویند . همان دیواری که هیچ کس به آن توجه نمیکند .

اینک ندا میگوید : «ماجرا ی دیوار وسط شهر چیست ؟»

خودم هم نمیدانم . پسرکی را تصور کن که شب را نمی خوابد که صبح زود امتحان دارد . صبح زود می رود و از او امتحان نمی گیرند . او که تمام شب بیدار بوده و خسته است ، بعد از یک ضد حال شدید قصد پیاده روی در شهر می کند . همینطور راه می رود  با خودش حرف میزند و مثل دیوانه ها می خندد و همش فکر می کند که اگر مردم به او توجه کنند ، می فهمند دیوانه است . برای همین جلوی دهانش را میگیرد و با خودش حرف میزند .

ندا :«این کدام دیوانه ایست ؟ و اصلا چه ربطی به سوال من داشت ؟»

من ! و هیچ .

نظریه ای می دهم که خود به طنز آن آگاه ترم . همیشه کسانی موفق اند که میان خوب و خوب تر ، خوب را انتخاب کنند !

لیکن ندا می گوید : «نظریه ی خوبیست . منتها خیلی آرمانیست . خوب هم پیدا نمیشود چه رسد به خوب تر »

(۱)خداوند از این که (به موجودات ظاهرا کوچکی مانند) پشه، و حتی کمتر از آن، مثال بزند شرم نمی‌کند. (در این میان) آنان که ایمان آورده‌اند، می‌دانند که آن، حقیقتی است از طرف پروردگارشان؛ و اما آنها که راه کفر را پیموده‌اند، (این موضوع را بهانه کرده) می‌گویند: «منظور خداوند از این مثل چه بوده است؟!» (آری،) خدا جمع زیادی را با آن گمراه، و گروه بسیاری را هدایت می‌کند؛ ولی تنها فاسقان را با آن گمراه می‌سازد! ((بقره <۲۶>))